X
تبلیغات


اسلایدر

تویه دروار

چهارشنبه 1392/12/28

در شکر پروردگار و آمدن بهار

سپاس بیکران پروردگار یکتا را که اسماء  مبارکش  ارکان  طبیعت  را  پر نموده  و  به جان عاشقان سُکر افکنده   و بر لبان عاقلان شکر، چشم عاشقان از نظاره جلوه های جمال جمیلش سیر نگردد و قلب عارفان از سلوک سلسله گیسویش پیر نشود، قطره ای از محاسن حسنش چکید و بهار آفرید ،عقل  از  نوشیدن جرعه ای از آن قطره مست شد و حس از بوییدن      شمه ای از آن سست و انسان  از  ادراک  و احساس سرشار شد و به آمدن بهار انسانیت امیدوار.    ( نوروز مبارک )

                    بهاریّة

بوی بهشت می رسد ،زطرف کوهسارها                                                                         خنده به غنچه می کند، پوشش مرغزارها

صبح سلام می کند، شب به نماز می رود                                                                           ناز و کرشمه می دهد، غنچه چو نو عروسها

روح مروح می شود، بی تب وتاب می شود                                                                          تا که دمی رها شود ،جانب سبزه زارها

جسم مفرح می شود، هوش وحواس می دهد                                                                     با دل وجان وعقل ودین، ز صوت جویبارها 

در این هوای دلگشا،مسخ کند فکر مرا                                                                           نگاری از نگارها ، خوشتر از این بهارها

پادشه ملک زمین ، پور محمد امین                                                                                 حمل کنم نشسته در، محفل گلعذارها

قوم وتبار او عرب ،پر ز طهارت وطرب                                                                               طاق سیاه چشم او ،قبله پاکبازها

مهر بداده روشنی ، ماه کند گداگری                                                                                   پیش جمال وحسن او ،خوار شود فروغها

هر که به قدر نگهی، از شه وعالم وگدا                                                                                روی ورا نظاره کرد، ز یاد برده عهدها

تاب وتب فراغ او ،سوز وگداز یاد او                                                                                    کرده مرا کبوتری ، خسته زطی راهها 

نی به غلط خطا برفت، خسته نیم خسته نیم                                                                            جام صبوریم شکست ،ز امتداد لحظه ها

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 18:17 |  لینک ثابت   • 

شنبه 1392/02/07

تصاویری از بقاع متبرکه تویه دروار










نوشته شده توسط الف.فولادیان در 7:53 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه 1392/02/05

چیستانهای تو درواری(آسانو)

چیستانهای ذیل  فرای وجه تفننی آنها، دارای لغات و اصطلاحات اصیل بوده و از لحاظ زبان شناسی  و فرهنگ شناسی  نیز قابل توجه می باشد.


1)آسانو ،سی سانو، چهل مرغو، یک خانو


= انار


2) کاسه چینی ،اوش دورنگه، گرمش هاکنی، یخش داونده


= مرغانه(تخم مرغ)


3)یک خانه پر از پینه


= تنور نا نوایی سنتی


4)یک خانه پر از رشک(شپش)


= انجیر


5)سنگ بالا سنگ ، دو لوله تفنگ، دو چراغ روشن، دو مهر(مار) سیاه، یک گله گوسفند


=دندان + بینی + چشمها + ابرو ها + موها

........



برچسب‌ها: چیستان, تویه دروار, ضرب المثل, متلک, تفریحی
نوشته شده توسط الف.فولادیان در 13:28 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 1392/02/03

تصاویری از درب های قدیمی تویه دروار









برچسب‌ها: دربها, قدیمی, تو یه دروار, تاریخی
نوشته شده توسط الف.فولادیان در 9:11 |  لینک ثابت   • 

شنبه 1392/01/31

اشعار عامیانه تویه درواری

اشعار عامیانه ذیل اشعاریست که در فرهنگ عامیانه مردمان تویه دروار وجود داشته  و  مخصوصا مرحوم کربلایی تقی فولادیان(محمد زمان)  با لهجه شیرین خود  در مجالس مختلف محلی آنها را  خوانده و موجب ایجاد شادی و شعف در مردم می شد :


 کجا رفتی گل هر روزه من – کجا رفتی نماز و روزه من

کجا رفتی که جایت مانده خالی – بده دستمال دستت یادگاری


اگر بار گران بودیم و رفتیم – اگر نا مهربان بودیم و رفتیم

شما در خانمان خود بمانید – که ما بی خانمان بودیم و رفتیم


لب حوض بلوری مسکنت نیست – محبت های سابق بر دلت نیست

به قربان محبت های سابق – فراموش کرده ای یا خاطرت نیست


الا اسب سمند بار تو قنده – بزن جولان که منزل پای بنده

بزن جولان هر قدر می توانی – دلم پهلوی  آن قد بلنده


کبوتر  بر  لب  بام  شمایم  -  همین  امشب به مهمان شمایم 

همین امشب مرا عزت بدارید - که فردا شب خدا داند کجایم


الا  دختر  که  با بایت  فقیره  -  به  زیر  چادرت  نیم من  فتیره

به هر که می رسی یک لقمه می دی - به ما که می رسی میگی خمیره


الا دختر تو را میخوام چی میگی- چرا بر مادر پیرت نمیگی

اگر بر مادر پیرم بگویم- مرا به تو نمیدن تو چه میگی 


درختان سایه دارن ما نداریم – جوانان نامزه دارن ما نداریم

بریم پیش خدا یک دم بنالیم – همه گل دسته دارن ما نداریم


دلم می خواد که دلسوزم تو باشی – چراغ و شمع و پی سوزم تو باشی

دلم می خواد که در شبهای مهتاب – همان ماه دل افروزم تو باشی


نگاری در سفر دارم خدایا- دو دیده پشت در دارم خدای

دو چشمم کور شد یارم نیامد- نه نامه نه خبر دارم خدایا


الا دختر به مرگ یک برارت – مکش سرمه به چشمان خمارت

مکش سرمه که بی سرمه رشیدی – کبابم کردی و سیخم کشیدی


نگارم بر لب بام آمد و رفت – دوباره بر تنم جان آمد و رفت

فلک نگذاشت تا سیرش ببینم – مثال عید قربان آمد و رفت



برچسب‌ها: اشعار, عامیانه, ترانه ها, محلی, تو دروار
نوشته شده توسط الف.فولادیان در 15:56 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 1392/01/27

ساعات کار حاج حسین فولادیان(طبیب سنتی در زمینه درمان آسیبهای وارده به استخوانها و رگها)

   ساعات کار حاج حسین فولادیان به علت بیماری  که به ایشان عارض شده  کاهش یافته و صرفا از ساعت 9 صبح تا 2 بعد از ظهر می باشد. ضمنا ایشان از کلیه عزیزان بزرگوار  تقاضا دارند  در غیر این ساعات به ایشان مراجعه ننموده  و برای هما هنگی دوستانی که از راههای دور تشریف می آورند  صرفا با شماره تلفنهای  09196688576 و 9124312267 0 تماس حاصل فرموده و شماره تلفنهای دیگر را اشغال نفرمایند.

برچسب‌ها: فولادیان, شکسته بند معروف
نوشته شده توسط الف.فولادیان در 10:55 |  لینک ثابت   • 

شنبه 1392/01/24

کارکرد خلاقیت و کار آفرینی در تویه دروار!

    این روزها کار آفرینی وخلاقیت در محافل علمی و رسانه های جمعی بسیار مطرح شده  دلیل این موضوع این است که به علت افزایش بی رویه  جمعیت و رشد سریع علم  و فناوری ومحدودیت  منابع وامکانات دیگر، کسب وکارهای گذشته به لحاظ کمی وکیفی پاسخگوی نیازهای کنونی بشر نبوده و در این شرایط خلاقیت به عنوان توانایی ویژه نوع بشر می تواند راهگشای حل  این نوع ازمشکلات  بشر از جمله بیکاری باشد بدیهی است خلاقیت و نو آوری مستلزم خرق عادت و استفاده وتلفیق منابع موجود وفرصتها وموقعیتها و مدیریت کارآمدوتلاش مداوم و مقاومت و پذیرش شکستها است و اانسانهایی با نو آوری و کارآفرینی موفقیتهای ویژه ای را کسب نموده وموجب اشتغالزایی و در آمد زایی برای خود ودیگران گردیده اند در این راستا سعی شده تا کسب و کار هایی که در منطقه تویه دروار وجود داشته ویا امکان ایجاد آن وجود دارد  و امکان نوآوری  و فعالیت در آنها به نوعی میسر است به همراه اسامی برخی از کارآفرینان  در این مقال معرفی گردد  به این امید که  در حل  مشکلات اندکی  راهگشا بوده و دوستان و دلسوزان نیز  در این راه ما را یاری نموده وتخصص و تجربه خویش را با دیگران به اشتراک بگذارند، تا برگ سبزی باشد پیشکش به روح انسانی و یا سرای جاودانی،  به قول حافظ:( هر کو نکاشت مهر وزخوبی گلی نچید/در رهگذار باد نگهبان لاله بود)
1)کاشت زعفران: زعفران به عنوان طلای سرخ شناخته شده ودارای ارزش ویژه اقتصاذی ودارویی و غذایی است که نیاز آبی بسیار کمی داشته که  در فصول پرآبی است و نگهداری از آن تقریبا  مشابه سایر سبزیجات بوده و فقط برداشت آن سخت است و اخیرا  توسط دو نفر از اهالی سخت کوش  به نامهای آقایان موسی  و محمود ناصحی کشت شده که محصول خوبی را بر داشت کرده اند.
2)پرورش ماهی قزل آلا:ماهی قزل آلا دارای سه گونه بوده که نوع موسوم به رنگین کمان به علت سازگاری بیشتر مورد توجه می باشد.این ماهی دارای دو نوار رنگی در دو طرف بدن خود بوده و تقریبا تمام بدنش پوشیده از خالهای تیره رنگ است و می تواند تا 70 سانتیمتر قد و7 کیلوگرم وزن داشته باشد و به جهت حساسیت کم به نوسانات حرارت آب و اکسیژن ومواد غذایی و سازگاری بالا با محیط دارای ارزش اقتصادی ویژه بوده و منطقه تویه دروار به علت برخورداری از چشمه ها و قنوات متعدد مستعد فعالیت در این زمینه می باشد چنانکه چندین سال است که این کسب و کار توسط دو نفر از اهالی به نامهای آقایان محمد علی وفایی نژاد و مرحوم شعبانعلی بهادری راه اندازی شده و به بهره برداری رسیده و حتی پس از فوت مرحوم بهادری توسط فرزندان ایشان ادامه داده شده  و اخیرا یکی از اهالی در خصوص ماهیان گرمابی که در آبهای ساکن نیز امکان پرورش دارد سر مایه گذاری نموده است.
3)پرورش گیاهان دارویی .........
4)برداشت باریجه..........
5)طرح گردشگری (اقامتگاه،مجتمع تفریحی، رستوران،قهوه خانه،..)......
6)پرورش گل ........
7) تولید عرقیات گیاهی .....
8)گلخانه ......
9) پرورش زنبور عسل ......
10 ).......

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 19:48 |  لینک ثابت   • 

شنبه 1392/01/24

تصاویری از آثار تاریخی تویه دروار بخش دوم















نوشته شده توسط الف.فولادیان در 10:52 |  لینک ثابت   • 

شنبه 1392/01/24

تصاویری از آثار تاریخی تویه دروار بخش اول















از آقای مهندس رسول فولادیان به جهت زحمات ایشان در تنظیم و تثبیت این عکسهای زیبا در وبلاگ کمال تشکر را داریم.

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 10:19 |  لینک ثابت   • 

جمعه 1392/01/09

حشاشین در تویه دروار

  حشاشین نامی است که معاندان  مسلمان  حسن صباح بر پیروان او نهاده اند و خود حسن صباح بر کیش اسماعیلیه از شاخه نزاری بود که از شعبات مذهب تشیع محسوب می شود. در مورد عقاید ومنش آنان  اخبار ضد ونقیض زیادی  مطرح شده اما اجمالا  می شود گفت که  آنان عقیده داشتند که اسماعیل به عنوان فرزند بزرگ امام جعفر صادق ("ع)جانشین ایشان بوده وخود امام صادق (ع)نیز به این موضوع تصریح داشته است اما چون اسماعیل پیش از امام صادق  وفات یافت این عقیده در بعضی از ایشان پیدا شد که اسماعیل غیبت نموده و در آینده ظهور خواهد نمود و تا آن لحظه امامت در فرزندان وجانشینان اسماعیل باقی می ماند. اسماعیلیان اگر چه در بسیاری از عقاید از جمله ولایت ومحبت امام علی (ع)  و تکیه بر عقل و دینداری عاقلانه با شیعه به معنای خاص مشترکند اما به دلیل  اینکه امامان ایشان بعد از امام صادق همچون سایر افراد بشر مصون از خطا نبوده و  بعضا غرق در باطنی گری  و تفسیر های خود سرانه از قران ومنابع احکام  و یا فساد اخلاقی گشتند این مذهب را  دچار انحرافات عمده وعدیده ای نمودند .

حسن صباح در کتب تاریخی به عنوان مردی بسیار دانشمند و زیرک و کاردان توصیف شده که تاسن 35 سالگی در دولت سلجوقیان به عنوان کارمند دیوانی مشغول به کار اداری بوده ودر پی اتفاقاتی از کار دیوانی کناره گرفته و با نماینده دولت فاطمیان مصر در ایران آشنا شده و توسط وی با دولت فاطمی مصر مرتبط گردیده وبه دربار ایشان سفر نموده و تحت تاثیر تعلیمات و عظمت دولت ایشان قرار گرفته و با نبوغی که از خود نشان داده خود به عنوان نماینده دولت فاطمی مصر و مروج عقاید این دولت اسماعیلی مذهب به ایران بازگشته  و بعد از سفرهای متعدد به اقصی نقا ط ایران وترویج مذهب اسماعیلی  و یافتن پیروان متعدد با زیرکی تمام قلعه الموت (آشیانه عقاب) را از یکی از امرای آن زمان خریده و حکومتی را بنیان نهاده که علی رغم کمی رعایا به مدت حدودا سیصد سال بر کوهستانهای ایران و بعضی از کشورهای دیگر حکومت می نموده و تاثیرات عمده ای بر جریانات تاریخی آن زمان از جمله عزل ونصبهای دولتی و جنگهای صلیبی  بر جا ی نهاد ،این دولت دارای پیروانی بود بسیار زیرک و دانشمند وبا توان نظامی بالا ومتخصص در مهندسی آب و سازه و زراعت ، به طوری که هنوز برخی از تدابیر ایشان در تهیه آب و غذا برای قلاع تحت فرماندهی ایشان داستان رایج است .

قلعه های کوهستانی به عنوان پایگاه اصلی ایشان  محسوب می شد که از جمله این قلاع مستحکم و راز آلود  ،قلعه تاریخی گرد کوه واقع در بخش آباد  دامغان و  سر حدات مراتع  تویه دروار  و همینطور قلاعی است که در  برخی  از مناطق  تویه دروار از جمله گیو تنگه واقع شده  که به عنوان آخرین پایگاههای  این گروه  نهایتا بر اثر حملات پی درپی مغولان و به دست هلاکو خان مغول سقوط کرد. از جمله اعمال این گروه که  به عنوان آخرین حربه در جهت پیشبرد اهداف به کار گرفته می شد ترور معاندان بود که با توجه به اینکه حسب اطلاعات موجود  پیروان و دشمنانی در تویه دروار یافته بودند در این منطقه نیز سبب پیدایش حوادثی گردیدند از جمله تعدادی از اهالی را به قتل رساتده وتعدادی دیگر را برای ترور دیگران به کار بستند به عنوان مثال شخصی به نام محمد درواری  با همکاری محمد دامغانی در سال 526 ق ابوسعد محمد بن نصر بن منصور الهروی ،قاضی شرق وغرب را در همدان به قتل رساند و   یا در گیریهای  زیادی  با  مردم  این  منطقه  من  جمله  سادات  برسر عقیده ( با توجه به دوازده امامی بودن سادات ) و یا غذا داشته اند.

حشاشین در خارج از ایران بسیار بیشتر از ایران مطرح شده اند به طوری که واژه اساسین(ASSASSIN) در انگلیسی ،به معنای انجام دهنده ترور از نام ایشان گرفته شده و غربیها در مورد ایشان  داستانها وفیلمها   رمانها وبازیها ی  رایانه ای ساخته و پرداخته اند که از جمله داستانهای بسیار معروف داستانی است که  مارکو پولو سفر نامه نویس معروف غربی در سفرنامه خود نقل نموده که  البته در صحت آن مناقشه شدید است و برخی از جمله این باغها را منطقه گیو تنگه تویه دروار دانسته اند که در ان زمان تحت زراعت و بهره برداری ایشان بوده  است، این داستان به شرح ذیل ذکر گردیده: 

به دستور رهبر حشاشین به گروهی از جوانان ماده مخدر می‌خوراندند و در حالت بیهوشی آنان را به باغی بسیار زیبا منتقل می‌کردند که در آن جویهای شیر و عسل جاری بود و دختران زیباروی در آن به دلبری مشغول بودند. پس  از گذشت چندین روز از سکونت جوانان در این بهشت ساختگی دوباره به آنان داروی مخدر خورانده و به نزد رهبر گروه می‌بردند. در این هنگام رهبر از آنان می‌پرسید که: "کجا بودید؟" جوانان همگی پاسخ می‌دادند: "در بهشت!" سپس رهبر حشاشین به آنان می‌گفت که به خواست من بود که شما وارد بهشت شدید و اگر می‌خواهید دوباره به آنجا بروید باید آنچه را که من امر می‌کنم به جای آورید. در این هنگام جوانان برای ورود دوباره به بهشت حاضر به هر گونه جانفشانی برای رهبر خود بودند.


نوشته شده توسط الف.فولادیان در 17:48 |  لینک ثابت   • 

دوشنبه 1392/01/05

وجه تسمیه چهل دختر

برخی از دوستان گرامی پرسیده اند که چرا به بنای چهارطاقی دروار ،چهل دختر می گویند؟

در پاسخ باید گفت که حسب ظاهر و با توجه به اطلاعات موجود ،به نظر می رسد اصولا بناهایی  که مربوط به دوران قبل از اسلام بوده ودر نام خود کلمه دختر را دارد مر بوط به ایزد بانوی آبها ونماد باروری یعنی آناهیتا (به باور مردمان آن دوران )باشد و استفاده از کلماتی مثل چهل ویا هزار در فارسی نیز برای نشان دادن بزرگی موضوع است چنانکه در زبان مردم نیز رایج می باشد.

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 19:0 |  لینک ثابت   • 

سه شنبه 1391/12/29

کوه استنجرو(سفره علی ،نوسال،درخت بنه)

درکنار روستای تویه کوهی به نام (استنجرو) یا استانجلو وجود دارد که در دامنه این کوه و پشت دستگاه ذوب سرب، اشکالی روی سنگ به طور طبیعی نقش بسته که به( سفره علی) معروف است و در روز   نو سال یعنی روز عید که سال نو می شود بچه ها به انجا رفته و ندای علی علی سر می دهند.

در میان این کوه سنگی ،درختانی سبز شده که به زبان محلی به ان ونمشک می گویند که همان بنه (پسته وحشی) است که در کردستان و لرستان از ان سقز می گیرند . این درخت خوشه هایی نظیر انگور دارد که مثل دانه پسته سخت است واز ان در موقعی که هنوز خوب نرم است مربا و ترشی می سازند و اخیرا هم یکنفر از اهالی محل روی آن پیوند زده و پسته خوبی به عمل امده است.(نقل از کتاب یادداشتهای ابراهیم وحید دامغانی)

بنه گياهي درختي و از خانواده پسته است كه در فارسي به نام هاي ديگر مانند چاتلانقوش، شاتلانقوش، سقز، سقوز، راقور، قسقان، داربن، بنشت و گلخونك كله از آن ياد شده است. ميوه آن به اندازه يك نخود با دم ميوه بلند مي باشد.

مصرف ميوه بنه نفخ معده را كاهش داده براي سرفه، فلج، رفع سر درد، تقويت نيروي جنسي،تقويت اعصاب، صاف كردن صدا، يرقان، سختي ترشح ادرار، درد كمر، زانو درد و درد مفاصل مؤثر و مفيد مي باشد. در تحقيقي كه توسط دانشگاه علوم پزشكي بيرجند صورت گرفته برگ آن خاصيت آنتي اكسيداني دارد.

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 13:0 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه 1391/12/20

طب عشق( حاج حسین فولادیان-کربلایی سید آقا)

  حاج حسین فولادیان را« به عنوان استاد چیره دست مومنی که هنر وفن شگرف و غریب خود دردرمان آسیبهای شکستگی و جابحایی استخوان و جابجایی وگرفتگی رگها را از نیاکان نیک و زبر دست خود همچون استاد کربلایی علی خسروپور به ارث برده و آنرا با ایمان واخلاص خویش در آمیخته و کیمیایی را پرورده که معجون شفابخشی بر درد دردمندانی شده که جسمشان از رنج بیماری فرسوده و پناهگاه خستگانی گشته، که جانشان از مراجعات مکرر به اربابان فن ویا مدعیان بی خبر از میراث پرراز نیاکان نیک و خزانه غیب رب الارباب به ستوه آمده و کهربای کیمیای شفابخشش که گوشه ای از عنایات حضرت کریم است جاذب آدمی زادگان رنجور شده و به ید قدر قدرت رب عزیز، معرف حضور خواص وعوام در اکناف ایران و جهان گردیده»، همه کس می شناسد. دعا می کنم تا شمع وجوداین انسان شریف هر روز پر فروغتر باشد ان شا ءلله.

   مفاد متن ذیل را که در رابطه با احوالات یکی از رفقای تارک هوس و صاحب نفس وی، مرحوم کربلایی سیدآقا فرزند سیدحسین ساداتی بالادهی است به کرات از لسان وی شنیده ام که نقل ان به مضمون ، موجب جلای روح صاحبدلان وصفای نفس سوخته دلانی است که تشنه جرعه ای از زلال انسانیتند، اگر چه آدم عصر حاضردر این وانفسای دنیای آهن وسنگ بیشتر از این که به حفظ اصل ونسل خویش بپردازد و انسانی برتر پرورش دهد به حفظ نسل حیوانات و جانوران در حال انقراض بها داده است به قول مولانا :

دی شیخ با چراغ همی گشت گردشهر        کز دیو ودد ملــولم  و  انسانم آرزوست

گفتند یافت می نشود گشتــــه ایم ما          گفت آنچه یافت می نشود آنم آرزوست

   {مرحوم سیدحسین بالا دهی ۵ پسر داشت و کربلایی سیدآقا ساداتی فرزند پنجم بود. آنچه که از قول پیران و نوشته موجود در آرامگاه مرحوم «کِل سِدآقا» معلوم و مشخص است، ایشان از اهالی روستای بالاده بودند که در ایام مهاجرت به علت ساکن بودن پدرشان در روستای بَرگِه ساری، خود نیز در برگه دارای یک خانه ای گلی بود که به آن کومه می گفتند. ایشان در بین مردم این روستا از احترام بسیار بالایی برخوردار بوده اند. با دو ازدواجی که انجام داده متاسفانه دارای فرزندی نشد و دو فرزند خوانده داشت که خیلی به این دو علاقه مند بودند؛ یکی مرحوم اصغر کاردگر بالادهی فرزند اسدالله ( متولد ۱۲۹۴ – وفات ۱۳۲۷) که در دوران جوانی و دو سال قبل از وفات «کِل سِدآقا» به رحمت خدا رفته و سید گفته که مرا در کنار «اصغرجانم» دفن کنید که در سال ۱۳۲۹ «کِل سِدآقا» به رحمت خدا رفته است. دومین فرزندش «مشهدی ولی الله واوسری» فرزند علی ( متولد ۱۲۹۰ – وفات ۴/۲/۱۳۸۲ ) بود که هم وصی و هم خادم زیارتگاه «کِل سِدآقا» بود و قبرش در کنار قبر «کِل سِدآقا» می باشد.

   لازم به ذکر است که در لفظ محاوره ای عامیانه روستای برگه و منطقه دوسرشمار (روستاهای بالاده، پایین ده، تیله بن، قلعه و واوسر بخش چهاردانگه ساری) و دیگر روستاهای مازندران، کربلایی سیدآقا به صورت مخفف، «کِل سِدآقا» و یا « کِرب سیدآقا » بیان می شود و در نوشتن هم مانند گفتار عموم از کلمه ی «کِل سِدآقا» استفاده گردید.

  از کربلایی نورالله واوسری هم مطالبی از زبان پدرش که حاوی مطالبی از کرامت «کِل سِدآقا»     می باشد نقل شده که در جایی ذکر می کند: «کِل سِدآقا» قبل از رفتن به کربلا به پدرم مشهدی ولی گفته که قبر مرا در همین جای فعلی قرار بده، من بعد از برگشت از کربلا سه روز بیشتر زنده نخواهم بود و همین هم شد. ایشان هم چنین می گوید که بیشتر زائرین آقا از اطراف و روستاهای مازندران هستند. هر ساله در مهر ماه مراسم خرج دهی آقاجان در مسجد برگه در نهایت احترام و خیلی خوب برگزار می شود، از بچه های منطقه دو سرشمار هم دعوتی داریم. نذرورات آقا از طرف زائرین خیلی خوب است و صرف خرج دهی و بازسازی و تعمیر بارگاه «کِل سِدآقا» می گردد.

دوران جوانی کل سِدآقا:

  در مورد خصوصیات ظاهری «کِل سِدآقا» چنین گفته می شود، که سید در دوران جوانی، جوانی بسیار زیبا و خوش اندام و جذاب بود، چهره ای بسیار نورانی و محجوب و محبوب داشته و قدرت بدنی سید بسیار خوب بود. سید دارای اسبی قوی بوده و به اکثر روستاهای اطراف رفت و آمد داشته است. نذروات فراوانی به دست می آورد که آنها را در بین مستمندان پخش می کرد. جوانی درست کار و راستگو و صداقت پیشه بود، کسی سراغ ندارد که «کِل سِدآقا» دروغ گفته باشد و یا تهمت و افترایی به کسی زده باشد. از آنجایی که مرد بسیار ساده دل و صادق گفتار بوده کسی در ناهنجاری های اجتماعی پیش آمده، هیچ گاه به ایشان مظنون نمی شد و از نظر اخلاقی و روابط اجتماعی، جوانی پاک و عاری از تمام ضعف های فردی غیراخلاقی بود و اعتماد مردمان بالاده و دیگر روستاها از نظر ناموسی به ایشان بسیار زیاد بود.

دوران پیری کل سِدآقا:

   آنان که او را در پیری دیده اند، چنین می گویند که «کِل سِدآقا» در پیری قد خمیده بوده و ریش سفید و پر پشتی داشته است و در اواخر عمر عصا به دست و کوژپشت شده بود. گاهی اوقات کلاه سبز و یا شال سیاه به سر داشته. در میانسالی سفری به کربلای معلی انجام داده و به همین دلیل به کربلایی سید آقا مشهور شد.

   «کِل سِدآقا» دو زن اختیار نمود که از هیچ کدام صاحب فرزندی نشد، ولی چند فرزند خوانده برای خود انتخاب کرده بود که از بستگانش بودند. بیشتر عمر سید در روستای بالاده و یا روستای برگه شهرستان ساری گذارنده شد و سرانجام هم در روستای برگه دارفانی را وداع گفته و در همین روستا نیز به خاک سپرده شد. هم اکنون مزار این سید بزرگوار زیارتگاه دوستان و آشنایان و تمام افرادی است که به نحوی سر و سودایی با ایشان داشته و دارند. مردم منطقه ی دوسرشمار و بسیاری دیگر از انسان ها در شهر و روستاهای مازندران و روستاهای دیگر مانند تویه و دروار ( تودرِوار ) دامغان که با «چار به داری کردن» (چارواداری) با ایشان آشنا شده بودند، اعتقادی قلبی و ارادتی خاص نسبت به سید دارند و هر ساله تعدادی از دامغان به قصد زیارت قبر سید به روستای برگه می آیند. اعتقاد به جدّ «کِل سِدآقا» در بین مردم و نذر و نیاز به ایشان هم اکنون در جامعه (به ویژه در روستای بالاده و منطقه دوسرشمار) وجود دارد.

نمونه هایی از کرامات کِل سِدآقا:

   در شفابخشی به بسیاری از بیماران از طریق دعا و استمداد از خداوند و جدّ خویش، که چندین بیمار از بچه و جوان را با دَم شِبه ِعیسایی خود از خداوند برایشان شفا می خواست و در چندین مورد هم مصداق پیدا کرده و بیمار به مرور زمان خوب شده و این اعتقاد را ایجاد کرده بود که «کِل سِدآقا» دستش و نَفَسش سَبک و شفا بخش است.

    در برطرف کردن بسیاری از آفت های زراعی و حیوانی، کارهای خارق از عهده بشری در آن زمان از ایشان نقل می کنند که قابل تامل و تفکر است. آنکه هر گاه چوپانی از مرگ و میر و مشکلات دامداری خود در رنج بود، به دنبال «کِل سِدآقا» می رفت و از او می خواست که در بین دام ها و یا زراعت و باغات بیاید و از خداوند طلب رفع بیماری و آفت کند و سید هم وقتی در بین دام ها و زراعت قرار می گرفت جملات می گفت و دعایی می کرد و آثار مثبت این عمل برای صاحبان دام ها و باغات کاملا محسوس بود و به سید هم مبلغی پول و یا وسایل دیگر می دادند. حتی نقل می کنند که چندین بار حاج یزدان، حاج حسن دهبندی و حاج گلبرار دهیندی و تعدادی از بزرگان حشم دار آن زمان روستای بالاده هم همین کار را انجام دادند و اعتقادی عجیب به جدّ و قدم و نَفس این سید بزرگوار داشتند.

   آسان سازی بسیاری از مشکلات از طریق روحیه بخشی و دلداری به افراد؛ که نقل می کنند وقتی خانواده ای دچار مشکلات مالی و اجتماعی می شد بزرگ خانواده پیش «کِل سِدآقا» می رفت و مشکلش را می گفت و سید هم برایش از خداوند دعا می کرد و مهم تر اینکه او را دلداری و روحیه می داند و هیچگاه نشد که کسی را بترساند و یا ناامید کند. این عمل خود به خود باعث تقویت روحیه و غلبه بر مشکلات می شد.

   متوقف شدن چندین وسیله خطر آفرین به صورت ناگهانی در هنگام برخورد با ایشان و حتی توقف ناگهانی قطار را در زمانی که سید در داخل راه آهن خوابیده بود، نقل می کنند که تمام کارکنان و مسافران قطار بعد از این صحنه، به این سید کمک و هدیه های فراوان داده و در یک نقل قولی از لباس ایشان به عنوان تبرّک و تیمُّن، چیزی باقی نگذاشتند و به ایشان لباس دیگر پوشاندند. یا متوقف شدن موتور کارخانه پنبه یا برنج که ناگهانی به این وسایل دست می زند که به گفته ی صاحبانشان، کاری بسیار خطرناک بود، ولی آن وسیله بدون اینکه صدمه ای به سید بزند متوقف می شد. از این طریق اعتماد و اعتقاد مردم به سید و جدّش و دَمش و پاکی و صداقتش بیشتر می شد، به ویژه اهالی زاغمرز (شهرستان بهشهر و نزدیک روستای برگه) با دیدن و شنیدن این گونه ماجراها، نذورات خود را با کمال میل به «کِل سِدآقا» می دادند. هم اینک نیز اعتقادی محکم در بین خانواده های زاغمرز و دیگر روستاها نسبت به ایشان وجود دارد.

   * لمس نمودن وسایل داغ و آتشین در هنگام مقابله با طعنه دیگران، که این مورد را زیاد نقل کردند که «کِل سِدآقا» در هنگام عروسی در یکی از روستاهای منطقه روسرشمار، مورد مضحکه و بازیچه دیگران قرار گرفت و ناخود آگاه سه پایه ی داغ ( دیزی انداز که در زبان محلی به آن دیزی اندون می گویند) را از داخل آتش با دست گرفت و به جمعیت نشان داد و در بین آنان چرخید و همه با چشم خود این عمل سید را دیده و شاه باشی و عطایای فراوانی داده و احترام در خور توجهی به ایشان کردند.

   * نقل متواتر شده که چندین مورد اذیت و آزار به سید و خانواده و اموال و خانه ایشان از طرف اشخاص شده بود که با تعجب مشاهده کردند که در مدخل ورود خانه شان احساس ترس و وحشت از مار و دیگر حیوانات بر آنان دست داده و سریعاً آن مکان را ترک کرده و پس از سال ها به این امر اقرار و اعتراف کرده و اعتقادی عجیبی به «کِل سِدآقا»، این مرد پاک و بی آزار پیدا می نمودند.

   کل سید اقا یک انسان وارسته و مخلص و با خدا بود که از طریق استمداد از خداوند به وسیله دعا و با نفس پاکش ( نه دعا نوشتن، دعانویسی، دعاگری و کاسبی راه انداختن ) گاهی کرامات و اعمال و افعالی فوق توان یک انسان معمولی برای مردم، نه برای سود جویی و کسب جاه و مقام انجام می داد که در قلب و اعتقاد ایمانی و ذهنی مردم جا پیدا کرد و هنوز که حدود ۶۰ سال از درگذشت ایشان می گذرد، ارادت ویژه به ایشان در بین خانواده ها موج می زند که با زندگی اجتماعی مردم پیوند ناگسستنی خورده است.

   در پایان از خدوند متعال استدعا دارم که به حق انسان های واقعی، ما را در تمام امور اجتماعی بینا به واقعیات و شنوا به حقایق و بی رنج از تمام آفت های زمینی و آسمانی و پاک از گناهان بگرداند. روحش شاد ،راهش پر رهرو.

در پایان اسامی چند تن از بزرگان منطقه دوسرشمار و تویه دروار که مطالب ارائه شده مورد تایید آنان می باشد، آورده می شود :

۱- حاج میر شعبان ساداتی بالادهی برادر زاده کل سید آقا

۲- مشهدی علی عالی قلعه

۳- مشهدی عیسی عالی قلعه

۴- کربلایی شعبان فولادی

۵- حاج سید محمد ساداتی بالادهی

۶- حاج حسین فولادیان از تویه دروار

۷- کربلایی میر شعبان موسوی تیله بنی

- کربلایی نورالله واوسری

   اینجانب مفاد متن را از زبان حاج حسین فولادیان شنیده ام اما خود متن در مورد کربلایی سید اقا به جهت اسناد واعتباربیشتر و عدم دوباره کاری از وبسایت دوسرشمار(  www.2sarshomar.ir )فراهم آمده است.

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 23:0 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه 1391/12/09

چهل دختر دروار

   چهل دختر دروار مربوط به سده‌های میانه دوران‌های تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان دامغان، بخش امیرآباد، دهستان تویه دروار، روستای دروار، جنب پاسگاه دروار واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۱۰۴ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 22:30 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه 1391/12/03

مزرعه باقر آباد

 دهستان تویه دروار علاوه بر پنج روستای تشکیل دهنده دارای مزارع متفاوت و پراکنده ای   است که یکی از بهترین مزرعه های دهستان مزرعه باقر اباد می باشد.

مزرعه باقر اباد درکیلومتر 16 جاده تویه به ساری واقع است و دارای 13 هکتار وسعت شامل باغات گردو وسیب زرد الو و قسمتی هم مزروعی جهت کاشت غلات اب و هوای خنک چشم انداز زیبای طبیعی و نزدیکی ان به جاده اصلی این نقطه را از دیگر نقاط متمایز مینماید   تولیدات دامپروری  مزرعه نیز گوشت قرمز تخم مرغ و عسل طبیعی می باشد که با توجه به شرایط اقلیمی مزرعه و نیز گیاهان دارویی که در اطراف وجود دارد این محصولات نیز با کیفیت بهتری تولید می شود بصورتی که محصولات عرضه شده در بازارهای ما اصلا قابل برابری کیفی با این تولیدات نمی  باشند.

بنا های قدیمی و قبرستانهای اطراف هم از قدمت منطقه حکایت دارند و هنوز چند تایی از کاروانسرا ها  قدیمی در اطراف مزرعه دیده می شوند.

اب مورد نیاز هم از قنات تامین میشودمالکیت مزرعه متعلق به اقای محمد باقر رستمیان می باشدو امیدواریم  با تلاش و پشتکار  مالکین و نیز حمایت دولت در این نقطه دور نظاره گر شکوفایی و  ابادانی بیشتر مزرعه باشیم .

نوشته شده توسط الف.فولادیان در 13:26 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر